Het monument, uitgelegd
Skala de la Ville: de vestingwallen van Essaouira, uitgelegd
Een 18e-eeuwse zeemuur, gebouwd door een Franse militaire architect voor een Marokkaanse sultan, met de kanonnen nog op hun plaats, die later te zien was in een bekroonde Orson Welles-film en een seizoen van Game of Thrones.
Bekijk tickets voor de dagtrip naar Essaouira op GetYourGuide ↗Skala de la Ville in één oogopslag
| Detail | |
|---|---|
| Gebouwd | Jaren 1760, onder sultan Mohammed III |
| Architect | Théodore Cornut, Franse militaire ingenieur |
| Wat het is | Een met kanonnen omzoomd geschutsplatform en wandelpad aan zee |
| Filmgeschiedenis | Orson Welles' Othello (1951); Game of Thrones' Astapor (seizoen 3) |
| UNESCO-status | Deel van de medina van Essaouira, ingeschreven in 2001 |
Een vesting gebouwd door een Europese ingenieur, voor een Marokkaanse sultan
Essaouira werd in de jaren 1760 gesticht door sultan Mohammed III (Sidi Mohammed ben Abdallah), die een nieuwe Atlantische handelshaven wilde als vervanging van de oudere haven verder zuidelijk. Hij haalde Théodore Cornut, een Franse wiskundige en militair architect gestationeerd in Gibraltar, naar de stad om het ontwerp te maken en de bouw te leiden — daarom doen de stadsmuren en het gridvormige stratenplan eerder denken aan een Franse vestingstad als Saint-Malo dan aan welke oudere Marokkaanse medina dan ook. UNESCO's eigen beschrijving noemt het resultaat een laat-18e-eeuwse vestingstad die, min of meer intact in haar ontwerpprincipes, is overgebracht naar de Noord-Afrikaanse kust.
Skala de la Ville, de zeemuur waarover je werkelijk wandelt
Skala de la Ville is de noordelijke zeewering van de stad: een verhoogd geschutsplatform en wandelpad over de top van de zeemuur, gebouwd als onderdeel van Cornuts oorspronkelijke vestingwerken en vandaag de dag nog steeds met echte 18e-eeuwse kanonnen langs de wandelroute. De muur werd gebouwd om de haven en de stad erachter te verdedigen, en de gekanteelde stukken tussen de kanonposities bieden een vrij uitzicht recht over de Atlantische Oceaan — precies daarom is dit de plek die de meeste bezoekers als eerste fotograferen.
De muur waar Orson Welles op filmde
Tussen 1948 en 1951 draaide Orson Welles zijn zelfgefinancierde verfilming van Othello met horten en stoten in verschillende landen, waaronder scènes in Mogador — zoals Essaouira toen heette. De voltooide film deelde vervolgens de Grand Prix, de prijs die later werd omgedoopt tot de Palme d'Or, op het Filmfestival van Cannes in 1952, waarmee dit stuk Marokkaanse kustlijn een echte, decennia-oude plaats in de filmgeschiedenis kreeg, ruim voordat het opnieuw een moderne filmlocatie werd.
De muur die Astapor speelde
De vestingwallen van Skala de la Ville deden dienst als Astapor in een vroeg seizoen van Game of Thrones — de wandeling die Daenerys Targaryen langs de stadsmuren maakt, werd op precies dit stuk gefilmd, met aankleding waaronder crucifixvoeten die direct over de echte 18e-eeuwse kanonstellingen werden gebouwd. Het is een detail dat veel bezoekers pas ontdekken wanneer ze zelf op de muur staan: de kantelen voor je zijn dezelfde stenen die de productie aankleedde voor Slaver's Bay.
Waarom de kanonnen er nog steeds staan
Anders dan bij veel historische vestingwerken, waar de bewapening wordt verwijderd of vervangen door replica's, blijven de kanonnen van Skala de la Ville op hun oorspronkelijke posities langs het wandelpad staan — deel van wat UNESCO's inschrijving beschermt als een werkelijk intact stuk 18e-eeuwse militaire architectuur in plaats van een restauratie. Een wandeling over de muur brengt de meeste bezoekers vandaag zo dicht als maar mogelijk is bij het staan in een werkende 18e-eeuwse kustvesting, waar dan ook langs dit stuk van de Atlantische Oceaan.
Het bezoeken tijdens deze tour
De vestingwallen vallen binnen het vrije tijdsblok van deze dagtocht, op wandelafstand van waar de touringcar de groep gewoonlijk afzet nabij de poorten van de medina. Er is geen apart ticket of toegangsprijs nodig om over de open delen van de muur te wandelen; de wandeling zelf duurt slechts een kwartiertje van begin tot eind, al blijven de meeste bezoekers langer hangen voor het uitzicht en de foto's dan het wandelen alleen zou vereisen.